NS wandeling Beukenburg: vakantie in eigen leven:

21 juni 2021.Reading time 5 minutes.

Het is toch wat. Ik zoek een wandeling in de buurt en op NS vind ik tot mijn verbazing een NS-wandeling vanuit mijn eigen woonplaats Bilthoven.

Nooit geweten in de vier jaar dat ik hier woon, terwijl ik toch dagelijks langs het startpunt fiets. Maar nu ben ik wandelaar en behoor ik dit soort dingen te weten. Waarvan akte.

Het maakt me blij, dat dit bestaat. Wandelen heeft namelijk de verrassende eigenschap dat je uit je alledaagse sleur getrokken wordt. Je hoeft er blijkbaar niet eens ver voor te reizen.

Een gemarkeerde wandeling maakt het moeilijker om te verdwalen

Een bloedhete dag mag me niet deren. Gewapend met hoed, waterfles en mobieltje vertrek ik van huis. De bekende rood-witte NS markering ontbreekt al direct op het station. Nu had ik in de beschrijving gelezen dat de route langs de school van mijn kinderen loopt, dus ik hoefde niet direct te verdwalen.

Wel zag ik rood-oranje pijlen met de tekst www.utrechttevoet.nl. Dat zal vast ook goed zijn. Zoals het tegeltje aan de muur luidt: “I never worry when I get lost, I just change where I want to go.”

De weg kwijtraken kan iedereen gebeuren. Je maakt verschil in hoe je er mee omgaat.

NS wandeling Beukenburg Bilthoven Utrecht wandelachtig

Van het gebaande pad af

De pijlen blijken me bij nader inzien wel langs de goede route te leiden overigens. Maar verwarrend bleef het. Je kruist namelijk tijdens deze wandeling andere wandelingmarkeringen. Het ging min of meer goed, tot het eind, vlakbij het centrum van Utrecht. Maar dat hindert niet, want dan ben je in het centrum en wil je geen pijltjes meer volgen.

Want wat is er leuker dan slenteren door kleine straatjes en langs oude grachten? Om vervolgens neer te ploffen op een hip terras voor een slaafvrije biologische koffie van enkelvoudige oorsprong.

De belangrijkste redenen om deze tocht te lopen

Deze tocht van 14 kilometer is afwisselend en mooi genoeg. Opvallend is hoe je langzaam het dorpse inruilt voor het stadse. De weilanden en bossen worden stadsparken en brede lanen met chique herenhuizen. De energie van de plek verandert. Er gebeurt meer. Als wandelaar doet dit wat vervreemdend aan. Alsof je als buitenstaander ongemerkt naar binnen sluipt.

Maria’s koffie en koek

Ludiek is Maria’s koffietentje onderweg, waar de wandelaar voor een euro zelf een kopje Senseo mag zetten. Ik laat de koffie voor wat het is, maar neem wel een gevulde koek mee voor vijftig cent. Als iemand zo z’n best heeft gedaan, voel ik me bijna verplicht iets af te nemen. Al zou Maria dat natuurlijk niet afdwingen. Ik laat mijn telefoonnummer achter in de ‘tikkie-box’ en neem mijn koek mee naar het terras met uitzicht op de weilanden en de A27.

Horeca onderweg

De voorhanden liggende horeca is natuurlijk een groot pluspunt, zo vinden wij van Wandelachtig. Naast Maria, biedt ook Loft 88 onderweg een fijn terras. En dan hebben we het nog niet eens over het scala van mogelijkheden dat het centrum van Utrecht te bieden heeft. Je hoeft na deze wandeling niet hongerig naar huis.

Vakantie in eigen leven

Het grootste voordeel van deze wandeling is toch echt dat het een vakantiegevoel oproept. Zo dichtbij en zo makkelijk, ben je er toch even helemaal uit. Het is op vakantie gaan in je eigen leven.

Verfrist en opgeladen kom ik weer thuis na een treinritje van geen tien minuten. Gek eigenlijk, dat ik over deze reis drie uur heb gedaan, terwijl de sprinter me in een mum van tijd thuis brengt.

Blijkbaar is dat nodig voor vakantiegevoel: dat je de tijd neemt, in plaats van altijd maar doorraast zoals die treinen doen.

OV Stapper Heuvelland: een heuse wandeltocht door Zuid Limburg

18 mei 2021.Reading time 4 minutes.

Daar gingen we, onze eerste echte wandeltocht.

Een tocht ja. Dat leerden we onderweg, kletsend met toevallige omstanders (want dat doe je als wandelaar) al wachtend op een lege terrastafel.

“Maken jullie ook een tocht?”, hoorden we met zo’n zangerig Limburgs accent.

“Jazeker”, beaamden wij in koor. “Wij doen een tocht.”

Want stiekem zijn we best wel trots. Met rugzak op word je blijkbaar serieus genomen. Dat vinden wij fijn. Ondanks het feit dat we vroeger misschien andere dromen hadden voor ons 40-jarige zelf.

De tocht dus.

Het begon in Valkenburg naar Slenaken.

In Slenaken een overnachting om de tweede dag door te wandelen naar Eijsden. Tweemaal een kilometer of 18. Tweemaal met heuvels.

De eerste heuvel net buiten Valkenburg bracht al acute angst teweeg. Gaat dit twee dagen zo door? Gelukkig niet, zal ik vast verklappen. Ze hebben blijkbaar het ergste voor het begin weggelegd.

Behalve als je de wandeling andersom loopt natuurlijk. Dat zou dom zijn. Want aan het einde van twee dagen wandelen wil je bier en bitterballen, geen alpine achtige berg zonder skilift.

Wandelen in Zuid-Limburg is je in het buitenland wanen.

Deze zin heeft een hoog ‘anwb-wandelaar’ gehalte geven we toe, maar ook die rakkers hebben soms een punt.

Het is prachtig. Zomaar, hier in ons kleine landje. Glooiende heuvels, pittoreske Duits aandoende huisjes, schapen en koeien in ruime weiden. Fruitgaarden, stroompjes, bedenk het en het is er.

De highlights

We hebben gepicknickt tussen medewandelaars in de orchideeën tuin in Gerendal (Geen orchidee gezien, maar wel veel schapen. Ook leuk.) terrasje gepakt op de markt in charmant Gulpen, gefluisterd met Koeien (Rachel blijkt talentvol), verkleumd maar voldaan opnieuw een terrasje gepakt in Slenaken.

We hebben ontdekt dat het handig is om lunch mee te nemen en niet er van uit te gaan ‘dat je toch wel wat tegenkomt’. We hebben verzaakt verse aardbeien te kopen (Spijt!).

We zijn ingehaald door 60+ers en elkaar overgehaald dat dit echt niet erg is.

We zijn meerder malen aangesproken op onze sportieve outfit. “Jullie doen zeker geen klein wandelingetje?”. “Nee, wij doen een tocht, meneer!”.

We hebben mooie gesprekken gehad. We hebben gelachen. We hebben genoten. Ik zei halverwege dag twee: “Ik heb in tijden niet zo happy geweest.”

Dat maakt wandelen los. Ook als je geen beroerd leven hebt.

Markering

De OV-stapper (wij hebben de naam niet verzonnen) ‘Heuvelland’ is gemarkeerd en redelijk goed te volgen. Desondanks hebben we dankbaar gebruik gemaakt van Rachel’s geprinte routebeschrijving.

Eén keer konden we de juiste route niet vinden, maar vonden toen wel een terras. Dus daarmee kwam het toch nog goed met die niet meegenomen lunch. Na de lunch waren we weer helder en bedachten we de GPX op wandelnet.nl te downloaden.

Daarmee kwamen we het pad weer op het spoor. Pardon the pun. Ja, ook dooddoeners zijn ons niet vreemd.

Je vindt de route voor dag 1 en dag 2, inclusief allerlei feitjes en weetjes over de regio (wij doen daar namelijk niet aan) op wandelnet.nl.

Een heuse wandeltocht door heuvelland

18 mei 2021.Reading time 4 minutes.

Daar gingen we, onze eerste echte wandeltocht.

Een tocht ja. Dat leerden we onderweg, kletsend met toevallige bijstaanders (want dat doe je als wandelaar) al wachtend op een lege terrastafel.

“Maken jullie ook een tocht?”, hoorden we met zo’n zangerig Limburgs accent. “Jazeker”, beaamden wij in koor. “Wij doen een tocht.”

Want stiekem zijn we best wel trots. Met rugzak op word je blijkbaar serieus genomen. Dat vinden wij fijn. Ondanks het feit dat we vroeger misschien andere dromen hadden voor ons 40-jarige zelf.

De tocht dus. Hij begon in Valkenburg naar Slenaken. In Slenaken een overnachting om de tweede dag door te wandelen naar Eijsden. Tweemaal een kilometer of 18. Tweemaal met heuvels.

De eerste heuvel net buiten Valkenburg bracht al acute angst teweeg. Gaat dit twee dagen zo door? Gelukkig niet, zal ik vast verklappen. Ze hebben blijkbaar het ergste voor het begin weggelegd. Behalve als je de wandeling andersom loopt natuurlijk. Dat zou dom zijn. Want aan het einde van twee dagen wandelen wil je bier en bitterballen, geen alpine achtige berg zonder skilift.

Wandelen in Zuid-Limburg is je in het buitenland wanen. Deze zin heeft een hoog ‘anwb-wandelaar’ gehalte geven we toe, maar ook die rakkers hebben soms een punt.

Het is prachtig. Zomaar, hier in ons kleine landje. Glooiende heuvels, pittoreske Duits aandoende huisjes, schapen en koeien in ruime weiden. Fruitgaarden, stroompjes, bedenk het en het is er.

We hebben gepicknickt tussen medewandelaars in de orchideeën tuin in Gerendal (Geen orchidee gezien, maar wel veel schapen. Ook leuk.), terrasje gepakt op de markt in charmant Gulpen, gefluisterd met Koeien (Rachel blijkt talentvol), verkleumd maar voldaan opnieuw een terrasje gepakt in Slenaken.